. . . ฝึกจนดี . . .

จะพ้นการฝึกไปไม่ได้

งานอะไรก็ต้องฝึกทั้งนั้น

ฝึกงาน ฝึกคน ฝึกสัตว์ ฝึกตน ฝึกใจ

นอกจากตายแล้ว จึงหมดการฝึก

คำว่า " ดี " จะเป็นสมบัติของผู้ฝึกดีแล้วแน่นอน

. . . ผู้เห็นคุณค่าของตัว . . .

จึงควรเห็นคุณค่าของผู้อื่น

ว่ามีความรู้สึกเช่นเดียวกัน

ไม่เบียดเบียนทำลายกัน

. . . ผู้มีศีลสัตย์ . . .

เมื่อทำลายขันธ์ไปในสุคติในโลกสวรรค์ ไม่ตกต่ำ

. . . เ พ ร า ะ . . .

อำนาจศีลคุ้มครองรักษาและสนับสนุน

จึงสมควรอย่างยิ่งที่จะพากันรักษาให้บริบูรณ์

ธรรมสั่งสอนแล้ว

ควรจดจำให้ดี ปฎิบัติให้มั่นคง

จ ะ เ ป็ น ผู้ ท ร ง คุ ณ ส ม บั ติ ทุ ก อ ย่ า ง

แ น่ น อ น . . .

การศึกษาธรรมด้วยการอ่านการฟัง

สิ่งที่ได้ก็คือ สัญญา ( ความจำได้ )

การศึกษาธรรมด้วยการลงมือปฎิบัติ

สิ่งที่เป็นผลของการปฎิบัติคือ ภูมิธรรม

การปฎิบัติให้มุ่งปฎิบัติเพื่อสำรวม เพื่อความละ

เพื่อคลายความกำหนัดยินดี เพื่อความดับทุกข์

ไม่ใช่เพื่อเห็นสวรรค์วิมาน

หรือแม้แต่พระนิพพานก็ไม่ต้องไปตั้งเป้าเพื่อจะเห็นทั้งนั้น

ให้ปฎิบัติไปเรื่อยๆ ไม่ต้องอยากเห็นอะไร

เพราะนิพพานมันเป็นของว่าง ไม่มีตัวตน

หาที่ตั้งไม่มี หาที่เปรียบไม่ได้ ปฎิบัติไปจึงรู้เอง

. . . ผู้ที่ปฎิบัติที่แท้จริงนั้น . . .

ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงชาติหน้าชาติหลัง

หรือนรก สวรรค์อะไรก็ได้

ให้ตั้งใจปฎิบัติให้ตรง ศีล สมาธิ ปัญญา อย่างแน่วแน่ก็พอ

ถ้าสวรรค์มีจริงถึง ๑๖ ชั้นตามตำรา

ผู้ปฎิบัติดีแล้วย่อมได้เลื่อนฐานะของตนโดยลำดับ

หรือถ้าสวรรค์นิพพานไม่มีเลย ผู้ปฎิบัติดีแล้วในขณะนี้

ก็ย่อมไม่ไร้ประโยชน์ ย่อมอยู่เป็นสุข

เป็น

. . . มนุษย์ชั้นเลิศ . . .